Sie sind hier: Kampagnen > Niederlande > E-Mails Niederlande und Belgien > Ludo Spronck

E-Mail Kampagne: Netzfischerei in den Niederlanden

Sent: Friday, September 30, 2005 12:23 PM
Subject: Parels voor de Zwijnen

HELP !

Al jaren verrichten Zwitserland, Frankrijk Luxemburg, Nederland, Belgie en Duitsland gezamenlijke inspanningen om een zalmstand in Rijn en Maas te HERintroduceren. Alleen al tussen 1999 en 2003 zijn meer dan 10.000.000 mini-zalmpjes uitgezet in de benedenloop van Maas en Rijn. Een gedurfd en kostbaar project dat niet mislukken kan. Zowel voor wat betreft waterkwaliteit alsook v.w.b. migratieknelpuntenafname zijn er goede vooruitzichten. Die zalm gaat echter zeewaarts via bijvoorbeeld de (Nederlandse) Rijndelta en keert via diezelfde delta enkele jaren later terug om de paaigronden in de bovenloop weer te bereiken. Precies daar, in die Nederlandse Delta, blijken zeer vele inmiddels volwassen zalmen ineens spoorloos. Dit werd aangetoond door zalm van zenders te voorzien.

Hoe kan zoiets ??? Zonde van de inspanningen. De oorzaak blijkt even walgelijk als eenvoudig: de Rijndelta is tijdens de trek bezaaid met beroepsvistuig. Zalm is beschermd bij wet. Desondanks wordt publiekelijk en ongestraft melding gemaakt van deze culinaire („bij“-)vangsten... Met andere woorden: voor een habbekrats wordt HET symbool van europese samenwerking en milieubesef op de markt aangeboden. Behoorlijk frustrerend. En dat terwijl kweekzalm goedkoop op de markt ligt.

Een stukje geschiedenis:

1886: Reeds op 1 juni 1886 trad het zalmtractaat in werking. Toen al europese samenwerking dus. Nederland, Duitsland en Zwitserland maakten overeenkomsten tot behoud van de zalmstand. Die samenwerkingsovereenkomst is nooit (!) opgezegd. Terecht.

1986: De toestand is nu zo alarmerend dat herintroductie met miljoenen kweekzalmpjes noodzaak is. Uitgezet in de benedenloop, zullen ze de zee opzoeken en enkele jaren later als volwassen zalm die benedenloop weer opzoeken, ze zien die als hun geboortegrond. Dat is de idee achter de uitzettingen. Afvang van inmiddels volwassen vis frustreert dit echter. Soortgelijke projecten in de VS werken WEL uitstekend.

2005: De Nederlandse (!) delta zijn meer dan ooit bezaaid met netten en fuiken. Er is geen doorkomen meer aan. „Ons“ project is meer dan geslaagd: er komen inderdaad volwassen nakomelingen terug uit zee om de paaigronden op te zoeken. De cirkel is rond. Mooi niet echter door die illegale vangsten...

Nog niet vermeld heb ik de andere pijnpunten die veel, maar lang niet alle, trekvis moet zien te overwinnen van en naar zee: In 2000 is een verbod ingesteld om binnen 300mtr van sluizen, stuwen en vistrappen te vissen. Er vindt geen handhaving plaats. Daarnaast zijn nog niet alle stuwen en sluizen van deugdelijke vistrappen voorzien, terwijl die intentie er toch is. Waterkrachtcentrales zijn in onvoldoende mate beveiligd middels deugdelijke vispassages. Ook hier blijft het bij intenties.

Twee jaar geleden ving ik in Borgharen bij haar onpasseerbare stuw een paairijpe zalm aan de hengel. Die kans greep ik aan om publiciteit te zoeken voor een zalmtrap aldaar. Die publiciteit kwam er. Meldingen in NOS- en RTL4 journaal e.d. De beloofde zalmtrap echter wordt maar steeds uitgesteld... Over frustraties gesproken.

Enkele vragen derhalve:
1) Wanneer start eindelijk eens intensieve controle op illegale („bij“-)vangsten van beroepsvissers, vooral in de delta?
2) Bent u het met mij en o.a. 2 miljoen sportvissers eens dat we ons in Nederland moeten schamen voor de afvissing van jarenlange grensoverschrijdende inspanningen van „benedenloop“-samenwerking?
3) Wanneer vindt eindelijk eens handhaving plaats van voornoemde 300 mtr-zone?
4) Maatregelen die uitdunning van beroepsvisserij bevorderen zijn milieumaatregelen in alle opzichten, met hoog rendement tegen relatief lage kosten

Samengevat: Alleen al handhaving van bestaande regels moet zeker mogelijk zijn. De beroepsvisserij , zeker in ons binnenwater, is niet meer van deze tijd. Ze levert nog geen schijntje op van wat ze pretendeert waard te zijn. Maar zolang ze er is, dient de overheid zorg te dragen voor zo beperkt mogelijke schade aan de stand van bedreigde soorten.

Met vriendelijke hoogachting,

Ludo Spronck,
Htg v Brabantlaan 93,
6223ch,
Maastricht.
043-3636108

nach oben     zurück zur Startseite